Astronomy

The Solar Prominence

2010-04-24T02:14:00.000-07:00

http://www.youtube.com/watch?v=EATDvxnLXyc&feature=player_embedded

Earth's Moon/ ماه زمین

2009-12-14T00:06:00.000-08:00

During its mission, the Galileo spacecraft returned a number of images of Earth's only natural satellite. Galileo surveyed the moon on Dec. 7, 1992, on its way to explore the Jupiter system in 1995-1997. This color mosaic was assembled from 18 images taken by Galileo's imaging system through a green filter.On the upperleft is the dark, lava-filled Mare Imbrium, Mare Serenitatis (middle left), Mare Tranquillitatis (lower left), and Mare Crisium, the dark circular feature toward the bottom of the mosaic.
در یک ماموریت, فضاپیما گالیله تصاویری از زمین به وسیله تنها یک ماهواره ساده ارسال کرد. گالیله ماه زمین را در هفتم دسامبر 1992 بررسی کرد در زمانی که در حال جست جو سیستم مشتری بود. این عکس موزاییک رنگ از مجموع 18 عکسی که توسط سیستم عکاسی گالیله در سالهای 1995 و 1997 توسط فیلتر سبز گرفته شده است. در سمت چپ بالایی در این عکس سیاهی مشاهده می شود که نام این سیاهی دریای رگبار گدازه ای است , سیاهی سمت وسطی چپ به نام دریای آرام می باشد و در قسمت پایینی چپ سیاهی مشاهده شده دریای آسایش نام گذاری شده است و در قسمت پایینی ماه دریای بحرانها نام دارد.

Omega Centauri/ آخرین تکنولوژی نسل

2009-09-21T06:27:00.000-07:00

NASA's Hubble Space Telescope snapped this panoramic view of a colorful assortment of 100,000 stars residing in the crowded core of a giant star cluster. This is one of the first images taken by the new Wide Field Camera 3 that was installed aboard Hubble in May 2009 during Servicing Mission 4, which can snap sharp images over a broad range of wavelengths.
تلسکوپ فضایی ناسا این تصویر وسیع رنگارنگی از مجموعه ستارگان مستقر شده درمرکز ستاره ای بزرگ سنبله گرفته است. این تصویر یکی از اولین تصاویر از 100,000 است که توسط دوربین 3 که دارای وسعت دیدی پهن و جدید می باشد گرفته شده است. این دوربین در خارج از تلسکوپ هابل در ماه مه در هنگام مأوریت تعمیرکاری نصب شده بود. این دوربین می تواند تصاویر ریز در طول موج های وسیعی بگیرد.

Planetary Smash-Up/ تصادم سیاره ای

2009-09-12T22:49:00.000-07:00

This artist's concept shows a celestial body about the size of our moon slamming at great speed into a body the size of Mercury. NASA's Spitzer Space Telescope found evidence that a high-speed collision of this sort occurred a few thousand years ago around a young star, called HD 172555,The star is about 100 light-years from Earth.

این تصویر هنرمندانه بدنه نجومی, که اندازه ای برابر با ماه, ما را نشان می دهد که در حال تصادم با سرعت بالا به بدنه ای به اندازه عطارد را دارد. تلسکوپ اسپایتزر ناسا مدرکی پیدا کرده است که این نوع تصادفها با این سرعت بالا در صد سال پیش در حدود ستاره ای جوان به نام HD 172555 اتفاق افتاده بود. این ستاره 100 سال نوری از زمین فاصله دارد.

Glint in the Cat's Eye/ درخشش در چشم گربه

2009-08-28T22:15:00.000-07:00

This image of the Cat's Eye Nebula was made by combining data from two of NASA's Great Observatories--Chandra and the Hubble Space Telescope. Data from the Chandra X-ray Observatory revealed a bright central star surrounded by a cloud of multimillion-degree gas in the planetary nebula known as the Cat's Eye. The intensity of the X-ray emission is correlated to the brightness of the orange coloring. The intensity of X-rays from the central star was unexpected, and this is the first time astronomers have seen such emissions from the central star of a planetary nebula.Chandra X-ray Observatory is celebrating 10 years of exploring the invisible universe. On Aug. 19, 1999, Chandra captured its first image as an astronomical observatory. This first light image opened a new era for science as Chandra began its mission to open a mysterious universe. Chandra enables scientists from around the world to obtain unprecedented X-ray images of exotic environments to help understand the evolution of the cosmos.
این تصویر چشم گربه سحابی توسط ترکیبی از اطلاعات دو رصدخانه چاندرا و تلسکوپ هابل فضایی گرفته شده است. اطلاعات از رصدخانه پرتو X ستاره درخشان مرکزی که توسط میلیونها گاز احاطه شده است را نشان می دهد که در اصطلاح فضایی به آن چشم گربه می گویند. شدت گسیل پرتو X بستگی به درخشانی رنگ نارنجی دارد. شدت پرتو X از مرکز ستاره غیره منتظره می بوده و این اولین باری بود که منجمان همچین گسیلی را از مرکز ستاره سیاره ای سحابی دیدند. رصدخانه چاندرا پرتو X سالگرد دهمین اکتشاف جهان نامرئی را جشن میکیرد. در 19 اوت سال 1999, چاندرا اولین عکس خود را به عنوان مشاهده نجومی معرفی کرد.اولین نتیجه این تصویر این بود که مبدا تاریخی برای علم ابدع کرد , زیرا چاندرا شروع به باز کردن دریچه جهان نهانی کرد. چاندرا این امکان را به دانشمندان از درون این جهان میدهد تا بدست آورند تصویری پرتو ایکس بی سابقه ای از محیط خارجی ای برای کمک کردن به درک بهتر ارزیابی گیتی کیهان و انتظام آن.

Stars at the Galactic Center/ ستارگان در مرکز کهکشانی

2009-08-14T02:25:00.000-07:00

The center of our Milky Way Galaxy is hidden from the prying eyes of optical telescopes by clouds of obscuring dust and gas. But, in this stunning vista, the Spitzer Space Telescope's infrared cameras penetrate much of the dust, revealing the stars of the crowded galactic center region. Reddish glowing dust clouds are associated with young, hot stars in stellar nurseries. The galactic center lies some 26,000 light-years away, toward the constellation Sagittarius. At that distance, this picture spans about 900 light-years.
مرکز کهکشان راه شیری ما از چشمان کاوشگر تلسکوپ بصری به خاطر ابر تیره ای از غبار و گاز می باشد، پنهان شده است. اما، این تصویر واضح توسط تلسکوپ فضایی اسپیتزر با دوربینهای مجهز به مادون قرمز گرفته شده است. مادون قرمز این دوربین از بیشترین گرد و غبار و گاز نفوذ کرده و باعث دیدن انبوه ستارگان شیری شده است. این ابرهای گرد غبار سرخ رنگ درخشان اجتماعی از ستارگان جوان و نوپایه داغ می باشد. مرکز کهکشانی 26,000 سال نوری فاصله دارد به سمت صورت فلکی برج قوس. محدوده این فاصله در این تصویر حدود 900 سال نوری است.

As Big As the Sun / شبیه به خورشید

2009-06-27T07:06:00.000-07:00

This artist's concept shows the smallest star known to host a planet. The planet, called VB 10b, was discovered using astrometry, a method in which the wobble induced by a planet on its star is measured precisely on the sky.The dim, red star, called VB 10, is a so-called M-dwarf, located 20 light-years away in the constellation Aquila. It has only one-twelfth the mass, and one-tenth the size, of our sun. The planet is a gas giant similar in size to Jupiter but with six times the mass. Though the planet is less massive than its star, the two orbs would have a similar

diameter.

این تصویر هنرمندانه کوچکترین ستاره مشهور سیاره ای را نشان می دهد. این سیاره VB10b نام دارد, که در روش ستاره سنجی کشف شده است. روش ستاره سنجی روشی است, که لرزشی توسط سیاره ای بر روی ستاره خود در آسمان القا می شود . در تاریکی ضعیفی ستاره ای قرمز رنگ این ستاره VB10b دیده می شود که کوتوله M نام دارد که از نظر موقعیت چندین سال نوری از صورت فلکی عقاب فاصله دارد. این ستاره تنها 12/1 غلظت و 20/10 اندازه خورشید را دارد. این سیاره از گازی می باشد که بزرگی آن به اندازه سیاره مشتری می باشد اما 6 برابر غلیظ می باشد. گرچه این سیاره از ستاره خود غلیظتر می باشد, ولی هر دو کره یک اندازه قطر دارند.

A Young Pulsar Shows its hands/ تب اختر جوان دست خود را نمایش می دهد

2009-04-17T09:31:00.000-07:00

A small, dense object only 12 miles in diameter is responsible for this beautiful X-ray nebula that spans 150 light years. At the center of this image made by NASA's Chandra X-ray Observatory is a very young and powerful pulsar, known as PSR B1509-58, or B1509 for short. The pulsar is a rapidly spinning neutron star which is spewing energy out into the space around it to create complex and intriguing structures, including one that resembles a large cosmic hand.In this image, the lowest energy X-rays that Chandra detects are red, the medium range is green, and the most energetic ones are colored blue. Astronomers think that B1509 is about 1,700 years old and it is located about 17,000 light years away. Neutron stars are created when massive stars run out of fuel and collapse. B1509 is spinning completely around almost 7 times every second and is releasing energy into its environment at a prodigious rate -- presumably because it has an intense magnetic field at its surface, estimated to be 15 trillion times stronger than the Earth's magnetic field.The combination of rapid rotation and ultra-strong magnetic field makes B1509 one of the most powerful electromagnetic generators in the galaxy. This generator drives an energetic wind of electrons and ions away from the neutron star.
قطر این توده به اندازه 12 مایل می باشد, این عکس توسط تابش پرتوی X توسط دوربین چاندارا ناسا گرفته شده است. در مرکز این عکس می توان تب اختر جوان که دارای بسیار انرژی است مشاهده کرد. اسم این تب اختر یا پالسار PSR B1509-58 یا مخفف آن B1509 می باشد. تب اختر به سرعت در حال گردش به دور ستاره نوترونی می باشد که باعث آزاد کردن انرژی به فضا که در نتیجه به درست کردن پیچیده و ساختار عجیب که می توان یکی از این را در ایم عکس که شبیه به دست کیهانی می باشد منجر می شود را می توان مشاهده کرد. در این عکس کوچکترین سطح انرژی قرمز, سطح انرژی متوسط, نارنجی و پر انرژی ترین سطح آبی مرکزی می باشد.
ستارشناسان بر این باورند که B1509 عمر زیادی دارد و موقیعت آن 17,000 سال نوری می باشد. ستاره نوترونی زمانی شکل میگیرد که 1700 ستاره بسیار بزرگ به هم برخورد کنند.
B1509 در هر ثانیه هفت دور به دور خود گردش می کند که باعث آزاد کردن انرژی بسیار بالا می باشد. سطح این انرژی بسیار بالا است چون مغناطیس قوی در سطح خود دارند. میزان این مغناطیس 15 تیریولون بیشتر از مغناطیس سطح کره زمین می باشد. ترکیب حرکت وضعی و مغناطیس قوی باعث به وجود آمدن B1509 می شود که یک از مولدهای الکترومغناطیس در کهکشان می باشد. این مولد انرژی بادی از الکترون و یون را از ستاره نوترونی دور می کند.

Comet Lulin/ ستاره دنباله دار لولین

2009-03-15T14:36:00.000-07:00

The comet Lulin (center-right) is seen through the trees from Shenandoah National Park in Virginia, Monday, Feb. 23, 2009. Lulin, also known as the green comet, made its closest approach to the Earth overnight.

ستاره دنباله دار لونین (از مرکز به سمت راست) از میان درختان پارک ملی شنندوه در ویرجینیا در تاریخ 23 فبریه سال 2009 دیده شده است. لونین همچنین به اسم ستاره دنباله دار سبز شناخته شده است. د این تنها ستاره دنباله داری است که مسیری که طی می کند بسیار به زمین نزدیک است.

Glittering Metropolis of Stars/ تابش و درخشندگی هزاران هزار ستاره

2008-12-31T23:47:00.000-08:00

Like swirling, shiny flakes sparkling in a snow globe, this image captures an instantaneous glimpse of many hundreds of thousands of stars moving about in the globular cluster M13, one of the brightest and best-known globular clusters in the northern sky. This glittering metropolis of stars is easily found in the winter sky in the constellation Hercules and can even be glimpsed with the unaided eye under dark skies.M13 is home to over 100,000 stars and located at a distance of 25,000 light-years. These stars are packed so closely together in a ball, approximately 150 light-years across, that they will spend their entire lives whirling around in the cluster. Near the core of this cluster, the density of stars is about a hundred times greater than the density in the neighborhood of our sun. These stars are so crowded that they can, at times, slam into each other and even form a new star, called a "blue straggler." The brightest reddish stars in the cluster are ancient red giants. These aging stars have expanded to many times their original diameters and cooled. The blue-white stars are the hottest in the cluster.Globular clusters have some of the oldest stars in the universe, which likely formed before our Milky Way, so they are older than nearly all other stars in our galaxy. Studying globular clusters, therefore, tells us about the history of our galaxy.

این تصویر مانند تکه های کوچک شراره های درخشان در کره برفی می باشد. این تصویر حرکت آنی هزاران ستاره در قسمتی کروی شکل را نشان می دهد که *خوشه M13 *نام دارد. M13 یکی از درخشان ترین و معروفترین خوشه های کروی شکل می باشد که در شمالیترین قسمت آسمان قرار دارد. این درخشندگی این ستارگان به راحتی در آسمان شب های زمستانی در صورت فلکی *هرکول* می توان بدون چشم مسلح دیده شود.
M13 خانه 100.000 ستاره هایی می باشد که حدود 25.000 سال نوری موقعیت آنان می باشد. این ستارگان بسیار نزدیک به هم هستند و بیشتر عمرشان را در این خوشه سپری می کنند.
غلظت سارگان نزدیگ مرکز این خوشه هزار برابر بیشتر از غلظت ستارگان همسایهشان می باشد. به طوری که می توانند همه آنان در یک زمان به شدت به هم برخرد کنند و باعث به وجود آوردن ستاره جدید شوند که به اصطلاح به آن *سرگردان آبی* می گویند . درخشانترین ستارگان قرمز رنگ در این خوشه همان * آدم غول پیکر* می باشد که این ستارگان در زمان هایی بزرگتر می شوند. ستارگان آبی و سفید داغ ترین ستارگان این خوشه می باشند.
خوشه های کروی شکل دارای ستارگان قدیمی تر و پیرتر در این جهان می باشند، ستارگانی که قبل از پیدایش کهکشان راه شیری وجود داشتند. بنابراین مطالعه این خوشه ها به ما کمک می کند که در مورد تاریخ کهکشان ما اطلاعاتی دهد.

Titan's Haze/ مه ماه سیاره زحل

2008-12-22T04:09:00.000-08:00

Layers of haze covering Saturn's moon Titan are seen in this image taken by Voyager 1 on Nov, at a range of 13,700 miles (22,000 kilometers). This false color image shows the details of the haze that covers Titan. The upper level of the thick aerosol above the moon's limb appears orange. The divisions in the haze occur at altitudes of 124, 233 and 310 miles (200, 375 and 500 kilometers) above the limb of the moon.

لایه های مه سطح ماه زحل را پوشانده است. این نصویر توسط فضاپیما (کشتی) در اول ماه نوامبر در فاصله 13.700 گرفته شده است. این تصویر رنگی کاذب جزيات مه پوشانده شده ماه زحل را نشان می دهد. قسمتی از ماه زحل (بنا به تصویر مزبور) به رنگ نارنجی می باشد (یکی از خصوصیات ماه زحل این می باشد.). پاشیده شدن این مه در فراز 124.233 و 310 مایلی بالاتر از آن قسمت نارنجی رنگ ماه اتفاق می افتد.

Illusion and Evolution / ظاهر فریبنده و سیر تکاملی تدریجی

2008-11-12T15:17:00.000-08:00

What's happening to the galaxies of cluster Abell 2667? On the upper left, a galaxy appears to be breaking up into small pieces, while on the far right, another galaxy appears to be stretched like taffy. To start, most of the yellowish objects in the above image from the Hubble Space Telescope are galactic members of a massive cluster of galaxies known as Abell 2667. The distortion of the galaxy on the upper left is real. As the galaxy plows through the intercluster medium, gas is stripped out and condenses to form bright new knots of stars. This detailed image helps astronomers understand why so many galaxies today have so little gas. The distortion of the galaxy on the far right, however, is an illusion. This nearly normal galaxy is actually far behind the massive galaxy cluster. Light from this galaxy is gravitationally lensed by Abell 2667, appearing much like a distant person would appear through a wine glass. Each distorted galaxy gives scientists important clues about how galaxies and clusters of galaxies evolve.

چه اتفاقی برایَََ َ کهکشان خوشه هابیلَََ َ 2667 می افتد؟ در قسمت بالایی، دیده می شود که این کهکشان در حال شکستن و تبدیل شدن به قطعه های کوچک می باشد، گرچه در قسمت دور راست، می توان دیده شود که کهکشان دیگری در حال کش آمدن مانند آب نبات می باشد.

برای شروع، نقاط زرد رنگ که توسط تلوسکپ هابل عکس برداری شده است،جزو اعضای شیری خوشه ای کهکشان ها می باشند که به نام َََ َخوشه هابیل َ2667ََ َ َ شناخته شده اند. پیچدگی (در قسمت چپ بالایی عکس) واقعی می باشد. زمانی که کهکشان شروع به باز شدن میشود، گاز خالص، آزاد می شود و سپس فشرده می شود، و باعث گره های روشن ستارگان می شود. این عکس به منجمین کمک می کند، که آنها درک کنند که چرا امروزه بیشتره کهکشان دارای مقدار کمی گاز هستند.

پیچدگی سمت راست این عکس، فریبنده است، زیرا به طور معمولی، نزدیکترین کهکشان به کهکشان خوشه، بسیار دور می باشد و در وقع پشت این کهکشان می باشند.

هر قسمت این شکل اطلاعاتی در مورد این کهکشان و خصوصیاتش می دهد به دانشمندان می دهد.

Unfulring/ بادبان

2008-10-23T15:10:00.000-07:00

The STEREO (Ahead) spacecraft observed this visually stunning prominence eruption on Sept. 29, 2008, in the 304 angstrom wavelength of extreme UV light. Prominences are relatively cool clouds of gas suspended above the sun and controlled by magnetic forces. The prominence rose and cascaded to the right over several hours, appearing something like a flag unfurling, as it broke apart and headed into space. The prominence is composed of ionized Helium that is about 60,000 degrees Kelvin.
تصویر بالاو نمایی از انفجار خورشید است که در ماه Sep گرفته شده است. اندازه پرتو UV آزاد شده در این انفجار حدود 304 آنگستروم می باشد. ابرگازی ایجاد شده در اطراف خورشید توسط نیرو جاذبه خورشید تحت کنترل بوده است.
در سمت راست این تصویر موجی کوچکی است که از خورشید جدا شده و شکسته شده است
برجستگی مورد نظر ترکیب شده است از هلیم یونیده شده که حدود 60،000 درجه کلوین حرارت دارد.
از نظر نجومی به این تصویر بادبان گویند زیرا که آن موج به شکل پرچم و خورشید به صورت رز برجسته می باشد

Layered/ لایه

2008-10-23T14:49:00.000-07:00

This striking image of a mound within the area of a trough cutting into Mars' north polar layered deposits was taken by the High Resolution Imaging Science Experiment (HiRISE) camera on NASA's Mars Reconnaissance Orbiter on Sept. 2, 2008.The north polar layered deposits are a stack of discernible layers that are rich in water-ice. The stack is up to several miles thick. Each layer is thought to contain information about the climate that existed when it was deposited. If true, the stack could represent a record of how climate has varied on Mars in the recent past.
عکس بسیار جذاب بالا، تصویری از توده خاک روسوب شده در محدوده شمال قطبی سیاره مریخ می باشد که توسط دوربین مداری سیاره بهرام در تاریخ 2 Sep گرفته شده است. این روسوب حاوی یخ تشکیل شده از آب می باشد که میزان قطر آن نزدیک به چندین مایل می رسد. هر لایه روسوبی اطلاعاتی در مورد چگونگی آب و هوا در زمان روسوب شدن را نشان می دهد که در نتیجه می تواند آب و هوای سیاره مریخ در سال های گذشته را نشان دهد.

سه خانواده نجومی/ Stellar Family Tree

2008-09-29T06:34:00.000-07:00

Generations of stars can be seen in this infrared portrait from NASA's Spitzer Space Telescope. In this wispy star-forming region, called W5, the oldest stars can be seen as blue dots in the centers of the two hollow cavities. (Other blue dots are background and foreground stars not associated with the region.) Younger stars line the rims of the cavities, and some can be seen as dots at the tips of the elephant-trunk-like pillars. The white knotty areas are where the youngest stars are forming.W5 spans an area of sky equivalent to four full moons and is about 6,500 light-years away in the constellation Cassiopeia. The Spitzer picture was taken over a period of 24 hours.Like other massive star-forming regions, such as Orion and Carina, W5 contains large cavities that were carved out by radiation and winds from the region's most massive stars. According to the theory of triggered star-formation, the carving out of these cavities pushes gas together, causing it to ignite into successive generations of new stars.This image contains some of the best evidence yet for the triggered star-formation theory. Scientists analyzing the photo have been able to show that the ages of the stars become progressively and systematically younger with distance from the center of the cavities.
توده ای از ستارگان می تواند دیده شود دراین عکسی که توسط تلسکوپ فضایی Spitzer با استفاده از مادون قرمز. این ناحیه از ستارگان را W5 می نامند. ستارگان قدیمی ما توان دیده شوند یه صورت نقطه های آبی در دو فضای خالی فعال.
نقطات آبی دیگر زمینه و ستارگان پیش نما هستند که هیچ رابطه ای با این ناحیه ندارند. ستارگان جوان در طول حاشیه حفره هستند که بعضی از آن ها می توانند دیده شوند به صورت نقطه در نوک در بدنه ساختار فیلی شکل. قسمت های پیچیده سفید رنگ مکان هایی هستند که ستارگان جوان در آن شکل می گیرند.
پهنای W5 ناحیه ای مسادی از 4 قمر کامل می باشد که حدود 65,000 سال نوری می باشد در طی صورت فلکی خداوند اورنگ می باشد. این عکس در دوره 24 ساعته گرفته شده است.
مانند دیگر ناحیه های شکل گرفتن ستارگان عظیم مانند ستارگان شکارچی و کشتی W5 شامل حفره های بزرگ که تراشیده شده اند یه سمت خارج به وسیله اشعه و باد هایی که از قسمت های ستارگان بزرگتر می باشد.
بنا به نظریه تشکیل ستارگان کنده کاری این حفره ها باعث فشرده شدن گاز می باشد که باعث مشتعل شدن پی در پی و در نتیجه تولید ستارگان جوان می باشد
این عکس شامل بعضی از بهترین مدارکی می باشد برای نظریه تشکیل ستارگان. دانشمندان تحلیل کردن که این عکس قادر است نشان دهد گاز ستارگانی که به صورت تصاعدی وسیتمیکالی جوانتر می شوند به کمک فاصله گرفتن از مرکز این حفره ها

When galaxies collide / زمانی که کهکشان ها به هم برخورد می کنند

2008-09-07T10:25:00.000-07:00

Galaxies don't normally look like this. That's because this image of NGC 3256 shows two galaxies that are slowly colliding. Quite possibly, in hundreds of millions of years, only one galaxy will remain. Today, however, NGC 3256 shows intricate filaments of dark dust, unusual tidal tails of stars and a peculiar center that contains two distinct nuclei. Although it is likely that no stars in the two galaxies will directly collide, the gas, dust, and ambient magnetic fields do interact directly

کهکشان ها به طور معمولی به این شکل نیستند و این تصویرNGC 3256 به این دلیل به این شکل است که دو کهکشان که به آرامی در حال تصادم است را نشان میدهد. شاید در سالهای زیاد تنها یک کهکشان باقی بماند.

اگرچه این تصویر پیچیدکی رشته ای از تاریکی و جذرمدی ازستارگان دنباله دار و هسته مرکزی که تشکیل شده است از دو حوزه هسته ای را نشان می دهد. در این تصویر نشون می دهد نه هیچ ستاره ای به هم برخورد نخواهد کرد و تنها نشان دهنده محیط مغناطیسی تشکیل شده و گاز و گردو غبار را نشان می دهد

Sculpting the South Pillar / ساختار ستون جنوبی

2008-09-05T07:17:00.000-07:00

Eta Carinae, one of the most massive and unstable stars in the Milky Way Galaxy, has a profound effect on its environment. Found in the South Pillar region of the Carina Nebula, these fantastic pillars of glowing dust and gas embedded with newborn stars were sculpted by the intense wind and radiation from Eta Carinae and other massive stars. Glowing brightly in planet Earth's southern sky, the expansive Eta Carinae Nebula is a mere 10,000 light-years distant. Still, this remarkable cosmic vista is largely obscured by nebular dust and only revealed here in penetrating infrared light by the Spitzer Space Telescope. Eta Carinae itself is off the top left of this false-color image, with the bright-tipped dust pillars pointing suggestively toward the massive star's position.
کشتی اتا (هفتم) ستاره ای است نا پایدار و بسیار بزرگ در کهکشان راه شیری که این ستاره تأثیر عمیقی در محیط این کهکشان دارد. در قسمت جنوبی کشتی ابری (carina Nebula) دیده شده است این ستون های درخشان گرد و غبار و گاز فشرده شده همراه با ستاره های تازه متولد شده طراحی شده اند به وسیله بادهای پر حرارت و تابش ازکشتی اتا و دیگر ستاره های بزرگ که دیده می شود به طور واضح در آسمان جنوبی سیاره زمین.
گستره کشتی ابری اتا تنها 10000 فاصله سال نوری است. این چشم انداز برجسته کیهانی تا درجه زیادی پنهان شده است به وسیله ابری از گرد و غبار و تنها به وسیله نفوذ مادون قرمز تلسکوپ فضایی Spitzer آشکار می شود .
کشتی اتا در این شکل در قسمت بالایی چپ عکس به وسیله ستونهای گرد و غبار و جایگاه ستاره های روشن مشخص شده اسن